Dla recenzentów

Procedura recenzowania

Procedura recenzowania uwzględnia zalecenia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego opracowane przez Zespół do Spraw Etyki w Nauce i opisane w „Dobre praktyki w procedurach recenzyjnych w nauce”, Warszawa, 2011r.

Najważniejsze zasady recenzowania:

1. autor/autorzy zgłaszając tekst do publikacji, wyraża tym samym zgodę na poddanie manuskryptu procesowi recenzowania,
2. teksty poddawane są wstępnej ocenie wewnętrznej o charakterze formalnym i merytorycznym przez Redakcję czasopisma,
3. manuskrypty opiniowane są przez kompetentnych i rzetelnych ekspertów,
4. teksty recenzowane są poufnie i anonimowo z zastosowaniem „podwójnie ślepej recenzji”, tj. recenzenci nie wiedzą, kto jest autorem, autor nie wie, kto recenzuje jego wytwór,
5. recenzji dokonuje dwóch zewnętrznych (tj. niezatrudnionych w uczelni wydającej czasopismo) ekspertów minimum ze stopniem doktora,
6. recenzenci powinni być zatrudnieni w innej placówce niż autor manuskryptu i nie może istnieć konflikt interesów z autorem/autorami tekstu,
7. recenzentom nie wolno wykorzystywać wiedzy na temat manuskryptu przed jego publikacją,
8. autor otrzymuje recenzję do wglądu, tym samym jest informowany o wynikach recenzji,
9. autor poprawia artykuł zgodnie z zaleceniami recenzenta,
10. recenzent –po poprawkach- ponownie opiniuje tekst,
11. korespondencja prowadzona jest przez Redakcję czasopisma.

I. Uwagi ogólne:

1. Czy problematyka podjęta w artykule jest istotna z punktu widzenia nauki o stosunkach międzynarodowych?

2. Co nowego wnosi artykuł do omawianej tematyki w wymiarze teoretycznym/ metodologicznym/ empirycznym?

3. Ocena bazy źródłowej

4. Ocena struktury artykułu

5. Ocena poprawności językowej

II. Uwagi szczegółowe:
(mogą być zamieszczane bezpośrednio w recenzowanym tekście, w trybie śledzenia zmian)

III. Konkluzja

a) Artykuł nadaje się do druku w aktualnym kształcie.
b) Artykuł nadaje się do druku po wprowadzeniu poprawek.
c) Artykuł nie nadaje się do druku.