Studia krytyczne dotyczące pozycji osób neuroatypowych w społeczeństwie są dopiero rodzącą się dziedziną, wyłaniającą się zarówno ze studiów krytycznych nad niepełnosprawnością, jak i z socjologicznych analiz osób ze spektrum autyzmu, ADHD oraz innych neuromniejszości. Autorzy tego nurtu, często czerpiąc z badań nad patriarchatem, teorii queer oraz krytycznych studiów nad niepełnosprawnością, formułują nowe koncepcje, które w sposób krytyczny opisują pozycję, rolę oraz doświadczenia osób neuroatypowych w społeczeństwie. W niniejszym artykule zostanie podsumowana ta nowa perspektywa badań nad neuroatypowością, tworząca przestrzeń dla pogłębionych, etycznych i inkluzywnych podejść do opisu osób neuroatypowych oraz do badań prowadzonych przez same osoby neuroatypowe.
