Prof. Tomasz Strzembosz był jednym z najwybitniejszych historyków dziejów Polski w czasie drugiej wojny światowej, prowadzącym pionierskie badania na temat zbrojnego oporu Polaków przeciwko okupantom. Dotyczyły one najpierw harcerskiej konspiracyjnej organizacji wychowawczej Szare Szeregi, a następnie Armii Krajowej oraz Polskiego Państwa Podziemnego. W swoich poszukiwaniach naukowych kładł duży nacisk na oddolne badania o charakterze mikrohistorycznym, w których ważną rolę odgrywały wywołane źródła mówione. Stąd stał się jednym z pionierów oral history w Polsce. Z powodu niechęci do kompromisów z państwową cenzurą musiał niejednokrotnie czekać długie lata na publikację swoich książek. W 1982 r. rozpoczął utajnione badania nad dziejami oporu zbrojnego pod okupacją sowiecką, dzięki którym napisał pionierskie prace o sowieckim systemie okupacyjnym oraz polskiej konspiracji i partyzantce na obszarze okupowanym przez Związek Sowiecki w latach 1939–1941. Po 1989 r. w oparciu o swoje seminarium doktorskie w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim stworzył szkołę historyczną, która kładła nacisk na badania oddolne i źródła mówione. Jej wychowankowie kontynuują te tradycje do dziś, tworząc ważny nurt historiograficzny w zakresie najnowszych dziejów Polski.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.
