Skip to main navigation menu Skip to main content Skip to site footer
KiS baner

Vol. 70 No. 1 (2026): The Biographical Method in the Social Sciences

Articles and essays

The Trouble with Autoethnography. Between Method, Technique, and Self-Writing

DOI: https://doi.org/10.35757/KiS.2026.70.1.6
Submitted: May 22, 2025
Published: March 26, 2026

Abstract

The article looks at autoethnography as the resultant of several processes that have been observable in the social sciences for some time. The first of these is the turn towards emotions, and the second is the self-reflexive nature of the research process, together with the acknowledgement that it is impossible to separate the researcher from their research experiences. This is linked to the postmodern disbelief in the explanatory potential of grand narratives or the generalization of scientific assertions. Postmodernism has not only brought with it new ways of interpreting reality, but has also introduced a creative ferment in the field of methodology and empirical research. It has been responsible for the emergence of methodological pluralism and an opening up to diverse types of knowledge production, such as ethnography, autoethnography, case studies, and discourse analysis, while remaining fully aware of their limitations, local character, and contextuality. Performative ethnography based on art (art-based research), using such forms of expression as poetry, images, art installations, ethnodramas, and autoethnography, represents just a few examples of research practices that continue to arouse resistance among researchers with a scientistic orientation.

References

  • Adams Tony E., Herrmann Andrew, 2023, Good Autoethnography. „Journal of Autoethnography”, 4(1), s. 1–9.
  • Adams Tony E., Holman Jones, Ellis Carolyn, 2015, Autoethnography: Understanding Qualitative Research, Oxford University Press, Oxford.
  • Adler Patricia, Adler Peter, 1994, Observational Techniques, w: Norman Denzin, Yvonna S. Lincoln (red.), Handbook of Qualitative Research, Sage, Thousand Oaks, s. 377–392.
  • Anderson Leon, 2014, Autoetnografia analityczna, tłum. Maja Brzozowska-Brywczyńska, „Przegląd Socjologii Jakościowej”, 10(3), s. 144–166.
  • Bal Mieke, 2012, Wędrujące pojęcia w naukach humanistycznych: krótki przewodnik, tłum. Marta Bucholc, Narodowe Centrum Nauki, Warszawa.
  • Barthes Roland, 1997, Przyjemność tekstu, tłum. Ariadna Lewańska, Wydawnictwo KR, Warszawa.
  • Beck Ulrich, 2001, Zombie Categories: Interview with Ulrich Beck, w: Ulrich Beck, Elisabeth Beck-Gernsheim (red.), Individualization: Institutionalized Individualism and Its Social and Political Consequences, Sage, London, s. 202–213.
  • Bochner Arthur P., 2009, Communication’s Calling. The Importance of What We Care about Presidential Address, National Communication Association, Chicago, „Spectra”, 45, s. 14–29.
  • Burszta Wojciech, 2013, Życie jako forma badania. Przypadek Paula Ricoeura, w: Uwagi w kwestii poznania. Księga Jubileuszowa prof. Adama Palucha, Jacek Bardan, Konrad Górny (red.), Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, Kolbuszowa–Wrocław.
  • Byczkowska-Owczarek Dominika, 2014, Zastosowanie autoetnografii analitycznej w badaniu społecznych aspektów doświadczania choroby, „Przegląd Socjologii Jakościowej”, 10(3), s. 184–201.
  • Ciechowska Magdalena, Szymańska Maria (red.), 2024, Autoetnografia w praktyce pedagogicznej. Wybrane przykłady konstruowania tożsamości, Ignatianum, Kraków.
  • Cooley Charles Horton, 1909, Social Organization: A Study of the Larger Mind, Charles Scribner’s Sons, New York.
  • Crawford Lyall, 1996, Personal Ethnography, „Communications Monographs”, 63, s. 158–170.
  • Czapliński Przemysław, 2023, Wszechstronna osobność, „Teksty Drugie”, 1, s. 7–18.
  • Darmach Krystian, 2017, Autoetnografia 2.0, „Kultura i Społeczeństwo”, 61(3), s. 87–101.
  • Davies Charlotte A., 1999, Reflexive Ethnography. A Guide to Research Selves and Others, Routledge, London.
  • Denzin Norman K., 1989, Interpretive Biography, Sage, London.
  • Denzin Norman K., Giardina Michael D., 2009, Introduction, w: Norman K. Denzin, Michael D. Giardina, Qualitative Inquiry and Social Justice: Toward a Politics of Hope, Left Coast Press, Walnut Creek, Cal.
  • Dilthey Wilhelm, 1987, O istocie filozofii oraz inne pisma, tłum. Elżbieta Paczkowska-Łagowska, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa.
  • Ellis Carolyn, 2004, The Ethnographic I: A Methodological Novel about Autoethnography, AltaMira Press, Walnut Creek.
  • Ellis Carolyn, 2009, Autoethnography as a Method (review), „Biography”, 32(2), s. 360–363.
  • Ellis Carolyn, Adams Tony E., Bochner Arthur P., 2011, Autoethnography: An Overview, „Forum: Qualitative Social Research”, 12, s. 1–18.
  • Ellis Carolyn, Bochner Arthur P., 2000, Autoethnography, Personal Narrative, Reflexivity: Researcher as Subject w: Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln (red.), Handbook of Qualitative Research, Sage, Thousand Oaks, CA, s. 733–768.
  • Ellis Carolyn, Bochner Arthur P., Denzin Norman K., Lincoln Yvonna, Morse Janice, Pelias Roland, Richardson Larhonda, 2008, Talking and Thinking About Qualitative Research, „Qualitative Inquiry”, 14(2), s. 265–266.
  • Foster Kim, McAllister Margaret, O’Brien Louise, 2005, Coming to Autoethnography: A Mental Health Nurse’s Experience, „International Journal of Qualitative Methods”, 4(4), s. 1–15.
  • Foucault Michel, 1999, Sobąpisanie, w: Michel Foucault, Powiedziane, napisane. Szaleństwo i literatura, wyb. i oprac. Tadeusz Komendant, tłum. Bogdan Banasiak, Aletheia, Warszawa.
  • Friedan Betty, 1993, The Fountain Age, Simon & Schuster, New York.
  • Gadamer Hans-Georg, 2004, Prawda i metoda, tłum. Bogdan Baran, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  • Gajewska Magdalena, Sobczak Krzysztof, 2009, Edukacja filozoficzna — ścieżka edukacyjna, Operon, Gdynia.
  • Geertz Clifford, 2000, Dzieło i życie. Antropolog jako autor, tłum. Ewa Dżurak, Sławomir Sikora, Wydawnictwo KR, Warszawa.
  • Geertz Clifford, 2005, Zmącone gatunki. Nowa formuła myśli społecznej, w: Clifford Geertz, Wiedza lokalna. Dalsze eseje z zakresu antropologii interpretatywnej, tłum. Dorota Wolska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  • Gomóła Anna, 2023, Trzeba bronić lokalności. Próba autoetnografii, „Teksty Drugie”, 1, s. 59–74.
  • Gouldner Alvin, 2010, Kryzys zachodniej socjologii, tłum. Paweł Tomanek, Nomos, Kraków.
  • Grant Alec, 2025, Resisting Cultural Narrative Entrapment in Autoethnography, Routledge, London.
  • Herman Nancy, Reynolds Larry, 1995, Symbolic Interaction. An Introduction to Social Psychology, General Hall, New York.
  • Holman Jones Stacy, 2009, Autoetnografia. Polityka tego, co osobiste, tłum. Maja Brzozowska-Brywczyńska, w: Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln (red.), Metody badań jakościowych, t. 2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  • Kafar Marcin, 2011, Wprowadzenie, w: Marcin Kafar (red.), Biografie naukowe. Perspektywa transdyscyplinarna, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź, s. 7–11.
  • Kafar Marcin, 2014, Wokół humanizacji nauki — znaki, tropy, konteksty, „Przegląd Socjologii Jakościowej”, 10(3), s. 16–31.
  • Kafar Marcin, 2024, W stronę upodmiotawiania twórczości naukowej — przypadek auto/biografii, „Er(r)go”, 48 (1), s. 99–118.
  • Kafar Marcin, Kacperczyk Anna (red.), 2020, Autoetnograficzne „przybliżenia” i „oddalenia”. O autoetnografii w Polsce, Uniwersytet Łódzki, Łódź.
  • Kalinowska Katarzyna, 2017, O autoetnografii dotknięć, zranień i odkształceń, „Kultura i Społeczeństwo”, 61(3), s. 10–30.
  • Kaufmann Jean-Claude, 2010, Wywiad rozumiejący, tłum. Alina Kapciak, Oficyna Naukowa, Warszawa.
  • Kępa Ewa, 2012a, Autoetnografia — metoda dla odważnych?, w: Katarzyna Citko, Marzanna Morozewicz (red.), Autobiografizm w kulturze współczesnej, Trans Humana, Białystok, s. 109–121.
  • Kępa Ewa, 2012b, Historie wydobyte z cienia. Autobiograficzne relacje starszych kobiet, Universitas, Kraków.
  • Kola Adam F., 2008, Tyfus, wszy, klatki, karmiciele i II wojna światowa, w: Jacek Kowalewski, Wojciech Piasek, Marta Śliwa (red.), Rzeczy i ludzie: humanistyka wobec materialności, Instytut Filozofii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn.
  • Kossakowski Radosław, 2014, Medytacja i futbolowa gorączka. O potencjale, ograniczeniach i domknięciach autoetnografii, „Przeglad Socjologii Jakościowej”, 10(3), s. 96–12.
  • Kuryluk Ewa, 2009, Kangór z kamerą 1959–2009, Wydawnictwo Literackie, Kraków.
  • Laar Amos, 2014, Researcher Vulnerability: An Overlooked Issue in Vulnerability Discourses, „Scientific Research and Essays”, 9(16), s. 737–743.
  • Lejeune Philipe, 1975, Pakt autobiograficzny, „Teksty. Teoria literatury, krytyka, interpretacja”, 5, s. 31–49.
  • Lejeune Philipe, 1989, On Autobiography, University of Minnesota Press, Minneapolis.
  • Lofland John, 1971, Analyzing Social Settings. A Guide to Qualitative Observation and Analysis, Wadsworth, Belmont, CA.
  • Lyotard Jean-François, 1997, Kondycja ponowoczesna, „Sztuka i Filozofia”, 13, s. 25–35.
  • Mc Cormack David, O’Neill Jerry, Ryan Marry B., Walsh Tony, 2020, Autoethnography in, and as, Adult Education, w: Bernie Grummel, Fergal Finnegan (red.), Doing Critical and Creative Research in Adult Education, Brill, Leiden–Boston, s. 73–85.
  • Mazur Maciej, 2023, Sobąprzepisywanie. Między wydaniami „Wiedeńskiej apokalipsy” i „Podróży do granic sztuki” Ewy Kuryluk, „Teksty Drugie”, 4, s. 324–431.
  • Mokrzycki Edmund, 1971, Założenia socjologii humanistycznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa.
  • Ossowski Stanisław, 2001, O osobliwościach nauk społecznych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  • Rakowski Tomasz, 2023, Jak (nie) pisać za dużo? Założenia sprzeciwu wobec późnokapitalistycznej akademii a genealogie pisarstwa antropologicznego, „Teksty Drugie”, 1, s. 43–58.
  • Reed-Danahay Deborah (red.), 1997, Auto/Ethnography: Rewriting the Self and the Social, Oxford, Berg, New York.
  • Richardson Laurel, 2001, Getting Personal. Writing Stories, „International Journal of Qualitative Studies in Education”, 14(1).
  • Richardson Laurel, Adams St. Pierre Elizabeth, 2009, Pisanie jako metoda badawcza, w: Norman K. Denzin, Yvonna S. Lincoln (red.), Metody badań jakościowych, tłum. Marta Sałkowska, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, t. 2, s. 457–482.
  • Sendyka Roma, 2015, Od kultury «ja» do kultury «siebie». O zwrotnych formach w projektach tożsamościowych, Universitas, Kraków.
  • Songin-Mokrzan Marta, 2017, Rola autoetnografii w procesie wytwarzania wiedzy antropologicznej, „Kultura i Społeczeństwo”, 61(3), s. 53–66.
  • Szczepański Jan, 1984, Sprawy ludzkie, Czytelnik, Warszawa.
  • Tedlock Barbara, 2009, Obserwowanie uczestnictwa i narodziny etnografii publicznej, w: Norman K. Denzin, Yvonne S. Lincoln (red.), Metody badań jakościowych, tłum. Filip Rogalski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, t. 1, s. 655–675.
  • Van Maanen John, 1988, Tales of the Field. On Writing Ethnography, University of Chicago Press, Chicago.
  • Wagner Roy, 2003, Wynalezienie kultury, w: Marian Kempny, Ewa Nowicka (red.), Badanie kultury. Elementy teorii antropologicznej, tłum. Anna Malewska-Szałygin, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, s. 59–72.
  • Wejland Andrzej, 2011, Horyzont — nawrócenie — narracja. Tożsamość i obcość w naukowym świecie humanistów, w: Marcin Kafar (red.), Biografie naukowe. Perspektywa transdyscyplinarna, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź, s. 15–36.
  • Wyatt Jonathan, 2006, Psychic Distance, Consent, and Other Ethical Issues: Reflections on the Writing of “A Gentle Going?”, „Qualitative Inquiry”, 12, s. 813–818.
  • Zawojski Piotr, 2000, Ponowoczesny anarchizm poznawczy a badanie kultury audiowizualnej, w: Robert Mrózek (red.), Kultura, Język, Edukacja, t. 3, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice.
  • Znaniecki Florian, 2009, Metoda socjologii, tłum. Elżbieta Hałas, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  • Zola Kenneth, 1982, Missing Pieces: A Chronicle of Living with a Disability, Temple University Press, Philadelphia.
  • Żychniewicz Karolina, 2017, Art&science. Autoetnografia artystki realizującej projekty w laboratoriach biologicznych, „Kultura i Społeczeństwo”, 61(3), s. 103–126.

Downloads

Download data is not yet available.