Artykuł analizuje ewolucję podejścia Stanów Zjednoczonych do relacji gospodarczych z Chińską Republiką Ludową i ocenia, czy zmiany te można interpretować jako proces sekurytyzacji w rozumieniu szkoły kopenhaskiej. Punktem wyjścia jest założenie, że standardowe narzędzia ekonomii nie wystarczają do wyjaśnienia współczesnych napięć w systemie handlu międzynarodowego, w szczególności w relacji USA z ChRL. W pracy wykorzystano podejście z zakresu ekonomii politycznej, koncentrując się na identyfikacji aktorów sekurytyzujących, formułowanych przez nich zagrożeń, reakcji audytorium oraz przyjmowanych środków nadzwyczajnych.
Badanie obejmuje trzy etapy: okres protosekurytyzacji przed 2008 r., fazę dojrzewania dyskursu sekurytyzacyjnego w latach 2008–2016 oraz etap sekurytyzacji wykonawczej po 2016 r. Wskazano, że proces ten przebiegał stopniowo, uczestniczyły w nim zarówno środowiska eksperckie, jak i polityczne, a jego kulminację stanowiło przyjęcie przez administracje Donalda Trumpa i Joe Bidena szerokiego zestawu instrumentów polityki gospodarczej uzasadnianych względami bezpieczeństwa narodowego.
Wnioski wskazują, że relacje gospodarcze USA z ChRL zostały w znacznym stopniu podporządkowane logice sekurytyzacji, co przejawia się zarówno w dyskursie politycznym, jak i praktyce decyzyjnej. Proces ten ma charakter trwały i podważa założenia liberalnego ładu handlowego opartego na zasadach Światowej Organizacji Handlu, powodując jego erozję i przyczyniając się do wzrostu roli państwa oraz czynników politycznych w kształtowaniu relacji gospodarczych.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.
