Artykuł zawiera analizę doświadczeń studentek i studentów etnologii/antropologii kulturowej podczas ich pierwszych etnograficznych badań terenowych, realizowanych w ramach kursu „laboratorium etnograficzne”. Autorka skupia się na wrażliwości młodych badaczy — ich emocjach towarzyszących zderzeniom z odmiennymi światopoglądami respondentów oraz na strategiach, które przyjmują w sytuacjach terenowych. Wywód zmierza do wniosku, że im wyraźniej wyartykułowane są konstrukcje tożsamościowe badaczek i badaczy, tym trudniejsze emocjonalnie, a zarazem tym bardziej wartościowe jest ich otwieranie się na in-ne sposoby doświadczania i konceptualizowania rzeczywistości.
