Wiele badań biograficznych prowadzi się po to, aby dotrzeć do doświadczenia badanych. Równie często owo doświadczenie próbuje się ujawnić poprzez zastosowanie wywiadów. W niniejszym artykule to analityczne dążenie zostaje rozważone jako problematyczne i warte osobnej refleksji. Przeprowadzona zostaje reanaliza fragmentu wywiadu narracyjnego, który był przedmiotem wspólnej dyskusji podczas jednego z Seminariów Biograficznych organizowanych na Uniwersytecie Łódzkim. Reanaliza zostaje przeprowadzona pod wpływem inspiracji psychologią dyskursową. Zrekonstruowana zostaje podejmowana w wywiadzie praca dyskursowa, w tym użytek z retoryki faktu oraz tego, co można określić jako sekwencje konkretyzacyjne. Pozwala to dostarczyć empirycznie ugruntowanych argumentów za tym, że we wnioskowaniu o doświadczeniu narratorki na podstawie wypowiedzi udzielonej w wywiadzie nie ma niczego oczywistego i od tej nieoczywistości niepodobna abstrahować przy próbach analizowania wywiadu narracyjnego.
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.