Polityka bezpieczeństwa Niemiec oparta jest na założeniach powojennej kultury strategicznej, które po zjednoczeniu dostosowano do nowych, pozimnowojennych realiów w Europie i na świecie. Silnie definiują tę kulturę doświadczenia historyczne, narzucone przez USA ramy powojennego porządku międzynarodowego oraz interesy ekonomiczne. Niekwestionowane dotąd ramy kultury strategicznej w Niemczech określiły rolę zjednoczonego państwa jako potęgi cywilnej i geoekonomicznej. W polityce międzynarodowej Berlin przede wszystkim eksponował interesy gospodarcze oraz promował pokój oparty o zasady prawa międzynarodowego, stabilny ład międzynarodowy i współzależność ekonomiczną. Jednocześnie z dużą rezerwą podchodzono tam do używania siły militarnej, od lat konsekwentnie ograniczając własne zdolności w tym zakresie. Wydarzenia, których jesteśmy świadkami od 2022 r., w tym wojna na Ukrainie i zakwestionowanie dotychczasowych reguł bezpieczeństwa na świecie przez Rosję, Chiny, ale także Stany Zjednoczone, zmusiły Niemcy do podjęcia szeregu reform w zakresie funkcjonowania państwa w obszarze bezpieczeństwa oraz radykalnych zmian w finansowaniu i modernizacji sił zbrojnych. Towarzyszy temu ewolucja podejściu niemieckiego społeczeństwa do kwestii bezpieczeństwa. Czy wszystko to oznacza również zasadniczą rewizję dotychczasowej kultury strategicznej w Niemczech?
<< < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >>
Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.
